De route naar boven is 48 kilometer lang, met uiteraard veel bochten, mooie uitzichtpunten en wandelpaden.
Het is hoogseizoen, dus is het druk maar niet te druk.
Veel motorrijders en -knap hoor- veel fietsers!
Aan het begin, moet je betalen om de berg op te mogen gaan.
Dat wisten we uiteraard, gisteren met het fietsen stonden we bij het plaatselijke kabelbaantje.
Die gaat naar 1780 meter voor een retour a 17 euro p.p.
Voor een dagticket Grhossglockner betaal je 35,50 euro.
Toen we dat gisteren lazen, zeiden we tegen elkaar; dan kunnen we voor die 35 euro beter de grote berg van 3798 meter opgaan!
Het is prachtig weer, volop zon, beetje wolkjes en zo'n 25 graden beneden en op de top was het 13 graden.
Jasjes hadden we meegenomen, slim ......
We rijden steil omhoog, haarspeldbochten, vlakke stukken, omlaag en weer omhoog.
We staan bij mooi uitzichtpunten even stil om uit te stappen en foto's te maken.
Drinken halverwege op een groot zonnige terras een cappuccino.
We vertrokken bij de kassa om 10.22 uur en om 12.30 komen we aan bij de top, daar waar we niet verder kunnen rijden.
Daar ging het nog even raar.
We rijden op de weg en bij een klein stopplaats mochten de motor's verder en wij moesten het parkeerterrein op en moesten parkeren.
Nadat wij waren uitgestapt om te vragen waarom en hoe we nu verder moesten, liepen de verkeersregelaars weg, dus stapten wij weer in en vervolgden de weg naar boven.
Blijkbaar was het op de top (nog 1 kilometer verder) te druk om te parkeren dat ze even een stop ingelast hadden en wij net op het moment kwamen dat de auto's weer verder mochten.
Gelukkig maar wat het was toch nog wel een klimmetje naar boven!
Het was boven op de top mooi maar de weg ernaar toe was ook supermooi!
Er is boven een grote parkeergarage, daar hebben we de auto in gezet en even rondgelopen.
Om 13.00 uur gingen we naar beneden en om 13.47 uur waren we weer bij de kassa.
We besluiten om door te rijden naar Zell am See.
We hebben daar onze eerste twee ski-vakantie's doorgebracht.
Kwamen echt helemaal niks bekends tegen!
Maar zoals we in een what-app naar de zonen schreven: dat was in de prehistorie 1981-1982!
We zetten de auto bij het treinstation en lopen in het centrum rond, eten wat op een gezellige terrasje en gaan via het wandelpad langs het meer terug naar de auto.
Ook hier is het prachtig weer en het is druk in het stadje.
Want ons erg op viel in Zell am See dat er heel veel, ik bedoel echt heel veel, gezinnen van islamitische achtergrond rondliepen.
Dat kwam door heel veel hoofddoekjes en veel gesluierde vrouwen.
Jurken met alleen zo'n oogluikje.....
Zoveel zien we er toch niet vaak!
We gaan weer richting Rauris om op het terras te genieten van eerst een bakkie en daarna van het Bier!
Nog even ons diner vertellen: kleine loempiaatjes met saus, boullionsoep met soort crouton-balletjes, sauerkraut met 2 aardappelkoekjes maar dan van brood (snap je het nog) en twee plakken varkensvlees en als toetje een soort tompouce met pistache en slagroom.
Thuis met beter internet en een betere computer, leg ik het nog wel een keertje beter uit!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten