Mamma is boos

Op het vorige blog schreef ik:
Zal vanavond daar nog wel wat van op het blog zetten!

Nou

het

was

een

enerverende

avond

We wandelen weer op ons gemak naar het centrum.
Ga op een terrasje een borrel drinken, gezellig!

We gaan een restaurantje opzoeken.
Aan het eind van de straat is er een terras waar het goed druk is.
Even vragen of er nog een tafeltje vrij is!
Het is bij il vecchio porto ristorante.
Op de vraag krijgen we als antwoord: ik weet het niet.
Er staan 2 mensen op bij een tafeltje, zonder te hebben gegeten, menukaart ligt op tafel
Had dat een alarmbelletje moeten zijn? 
Gertjan vraagt of wij daar mogen gaan zitten
De jongeman kijkt moeilijk maar zegt: ja
Dat doen ze eigenlijk allemaal wel, moeilijk kijken
We bestellen een fles water, voorafje: ham met meloen om te delen en Gertjan en ik, allebei een pasta
Duurt best lang, voor het voorafje komt
Voor wie is de meloen?
Euh, we zouden delen
Loopt zonder iets te zeggen weg, maar komt toch terug met 2 bordjes.
De meloen is beetje droog en de ham weinig smaak.
Weer wachten.
De pasta voor Gertjan
Weer wachten
De pasta voor Astrid
Gertjan vind het wel lekker maar het is niet veel
Astrid vind het wel smakelijk
We besluiten om ergens anders een cappuccino te nemen.
Mogen we de rekening?
Wachten
Mogen we de rekening?
Wachten
Wachten
Astrid loopt naar binnen, naar de bar+kassa
En staat daar te.......
Inderdaad te wachten!
Je mag nooit meer raden
Loopt weer naar buiten, schiet de jongeman aan
En zegt hoe en wat
En de vraag: moet ik anders maar gewoon weglopen?
Even wachten, zegt hij
Echt niet gelogen, dat zei hij!
Ik loop naar Gertjan en zeg dat ik nog steeds niet heb betaald
Gertjan staat ook op en schiet ook de jongeman aan
Ik ga niet over de rekening zegt hij
We lopen allebei naar binnen
Een andere man komt erbij
Staat achter de kassa en rommelt tussen de rekeningen
Astrid vertelt het hele verhaal
Gertjan vertelt het hele verhaal
De man verblikt of verbloost niet
Ik zeg tegen Gertjan: ik loop alvast naar buiten, anders sla ik hem op zijn smoel
Het was Nederlands, maar de klank deed het hem waarschijnlijk
Ik loop kwaad weg
Mamma is boos
En de man zegt tegen Gertjan: het is goed zo, u hoeft niet te betalen.
Nou ja!
We gaan op het terras zitten, van onze borrel voor dit debacle
De ober herkent ons, lacht lief tegen me
En ik ben weer helemaal zen.......

Toen was mamma nog blij